nieuwsbrief
Cicero Z van Paemel, de Cice, Droopy… geen enkel paard bij ons op stal had meer koosnaampjes dan hij. Cicero was een grote meneer, al herinner ik me hem nog toen hij als zevenjarige kerel bij mij op stal kwam: braaf, eerlijk, kwaliteiten, maar hij was nog zo’n groentje.
Dat bleek ook de eerste jaren dat we samen op stap gingen. Alles was nieuw en nieuwsgierig als hij was, hij had alles gezien en was soms meer met andere dingen bezig dan met die balkjes voor zijn neus.
Van groentje tot sporthengst
Met de jaren werd Cicero een veelgevraagde dekhengst, wat ook niet bepaald hielp voor zijn focus op wedstrijd. Samen met de eigenaars werd de beslissing genomen om Cicero voluit de kans te geven in de sport, en ja, we waren vertrokken.
Cice werd volwassen, de resultaten bleven niet uit. Als negenjarige sprong hij de landenwedstrijd van het CSIO Rome en werd hij 7° in de wereldbeker van CSI-W Mechelen. Het jaar nadien sprong hij op de mooiste internationale wedstrijden vele top tien plaatsen bij elkaar, met als hoogtepunt de overwinning in de Sires of the World in Mechelen.
Als twaalfjarige kwam de doorbraak. We waren een team en Cice stond met grote regelmaat vooraan in grote prijzen. Zo werd hij:
6° in de GP van Antwerpen
5° in 1m50 op het CSIO Sankt Gallen
Winnaar van de Grote Prijs van CSI Aalst
4° in de Sires of the World in Lanaken
2013 zou het jaar van Cice worden, met in het voorjaar al een overwinning in de kleine GP (1m50) van het CSI Antwerpen.
Een te vroeg einde
Jammer genoeg kwam er door een blessure, die aanvankelijk niet zo ernstig leek, vroegtijdig een einde aan Cice zijn carrière als sportpaard. Gelukkig kon hij zijn goede genen nog doorgeven in de fokkerij.
Vorige week kreeg ik het bericht dat het niet goed ging met Cicero, en dan een paar dagen later het nieuws dat hij er niet meer is. Hij werd 26 jaar.
Hij was een geweldig, getalenteerd paard waar veel misvattingen over bestonden. Zo was hij een enorm gevoelig en slim paard. Het was voor mij dan ook een eer dat ik hem bijna zeven jaar bij mij mocht hebben.
Dankbaarheid en afscheid
Bij deze wil ik de eigenaars, Luc en Karin Van Eeckhoudt, nog bedanken voor de mooie tijd die we samen mochten beleven.
Ik zal Cice nooit vergeten en hij leeft verder in zijn vele nakomelingen. Het ga je goed, dikke vriend, en bedankt voor alles.
