nieuwsbrief
De zoon van Cornet Obolensky, geboren als Windows van het Costersveld, uit een moeder van Acobat, maakte al indruk op tweeënhalfjarige leeftijd door kampioen te worden van de Westfaalse hengstenkeuring. Aanvankelijk werd hij gereden door Marcus Döring en Franz-Joseph Dahlmann, die hem naar het 1m45-niveau brachten. In 2012, op negenjarige leeftijd, verhuisde Cornado naar de stallen van Marcus Ehning. Nog datzelfde jaar werd hij tweede in de 1m60 Grote Prijs van het CSI 3* München, nadat hij zich al meerdere keren had geklasseerd in 1m50- en 1m55-rubrieken.
In 2013 maakte hij zijn debuut in 5* Grote Prijzen en werd onder meer vierde in de Wereldbekeretappe van Stuttgart. Een jaar later won de hengst twee 5* Grote Prijzen: eerst de Wereldbeker van Bordeaux, daarna de prestigieuze Grand Prix Hermès onder de glazen koepel van het Grand Palais. Twee jaar later won hij opnieuw een grote proef: de Rolex-hoofdrubriek van het CSI 5* Den Bosch. In 2018 bewees Cornado opnieuw dat hij zich thuis voelde in dit soort wedstrijden: hij werd tweede in Bordeaux en Den Bosch en derde in de Saut Hermès. Tijdens zijn carrière behaalde de zoon van Cornet Obolensky ook de tweede plaats in de Longines Global Champions Tour-etappes van Valkenswaard en New York, de derde plaats in Parijs, en eveneens derde in de Wereldbeker van Verona en de Grote Prijs van het CSI 5* Bazel.
De Wereldruiterspelen in Normandië waren Cornado’s enige grote outdoor kampioenschap
“Cornado raakte mensen door zijn karakter, zijn charisma en zijn wil om te presteren”
Hoewel hij een van de sterren van de jaren 2010 was, nam de Westfaler slechts aan één groot outdoor kampioenschap deel: de Wereldruiterspelen in Normandië in 2014, waar hij tiende werd in de individuele ranking. Hij werd geselecteerd voor de Olympische Spelen van Rio in 2016, maar kon uiteindelijk niet deelnemen door een kreupelheid die vlak voor de eerste proef werd vastgesteld. Wel nam hij deel aan drie Wereldbekerfinales. In Lyon in 2014 werd hij vierde, op slechts enkele tienden van een podiumplaats. In 2016 werd hij opnieuw vierde, en in 2018 twaalfde — hetzelfde jaar waarin hij een oog moest laten verwijderen. Dat weerhield hem er echter niet van om terug te keren op het hoogste niveau en vierde te worden in de Longines Wereldbekeretappes van Londen en Bazel in 2019 en 2020, waarna in 2021 werd beslist om zijn sportcarrière te beëindigen.
Cornado I had een volle broer, Cornado II, die eveneens op het hoogste niveau presteerde onder Christian Ahlmann. In de fokkerij werden volgens gegevens van de Duitse paardensportfederatie (FN) eenentwintig van zijn zonen goedgekeurd, en tweeënnegentig van zijn nakomelingen sprongen op 1m40-niveau. De meest succesvolle daarvan is Cool Feeling, die meerdere topklasseringen behaalde in 5* Grote Prijzen met Ludger Beerbaum. Andere opvallende nakomelingen zijn Büttner’s Minimax, derde in de Longines Wereldbeker van Helsinki in 2022 met Janne Friederike Meyer-Zimmermann, en Cordynox, geklasseerd op 1m55-niveau met Marcus Ehning.
“Het overlijden van Cornado heeft ons diep geraakt”, staat te lezen op de Facebookpagina van het staatsstoeterij Warendorf. “Hij moest op drieëntwintigjarige leeftijd worden ingeslapen vanwege ongeneeslijke tumoren, omdat een leven zonder lijden niet langer mogelijk was. Met zijn dood verliezen we niet alleen een uitzonderlijke atleet, maar ook een hengst met een echte persoonlijkheid. Edel en imposant, hij verrukte zijn omgeving tot het einde met zijn vitaliteit, zijn geest, zijn trots en zijn mensgerichte karakter. [...] Hij ontroerde mensen door zijn karakter, zijn charisma en zijn wil om te presteren. Niemand die hem heeft gekend, zal zijn aanwezigheid en zijn aura ooit vergeten. Het team van de staatsstoeterij van Noordrijn-Westfalen buigt voor deze eerbiedwaardige hengst en uitzonderlijke atleet.”
