nieuwsbrief
Toen Samuel in de loop van 2025 er voor koos om zich fulltime toe te leggen op zijn talent als smid, hebben ze zich op Stal de Muze, wellicht een paar keer in de haren gekrabd. 20 jaar ervaring die vervang je niet zomaar. Eén en ander leidde er toe dat zoon des huizes, Christophe De Brabander zijn vuurdoop als voorsteller van de hengsten beleefde. Met de tweede fase van de BWP-keuring als opener en nu ook de indrukwekkende A Ladykiller VDM zijn SBS-dekbevret heeft gekregen is het tijd voor een eerste zelfevaluatie.
Waarom was jij de uitverkorene Christophe?
Christophe: We zijn met het idee vertrokken om iemand te zoeken die een deel van het werk zou overnemen en zich samen met Colinda met de opleiding en de opvolging van de jonge hengsten zou bezighouden. Dat hebben we ook een paar weken geprobeerd, als een soort proefperiode. Maar dat liep niet helemaal zoals gehoopt. Op een bepaald moment kwamen keuringen dichterbij en dan werd er een beetje in mijn richting gekeken. `
“Vroeger stond ik meer aan de kant. Nu maak ik het hele traject mee, van de eerste stap tot in de ring.”
Terecht?
Christophe: Misschien wel ja. Het werk met de paarden ligt toch vrij dicht bij mij. En ik ben ook enigszins blij dat men in mijn richting heeft gekeken. Het heeft me nieuwe inzichten gegeven. Ik heb zelf stappen moeten zetten en de dingen in handen nemen. Vroeger bekeek ik dat allemaal een beetje vanop afstand. Nu moest ik er zelf mee aan de slag, er elke dag mee bezig zijn en erover nadenken. Als ik erop terugkijk, is dat eigenlijk een zegen geweest. Het is een heel ander traject wanneer je het van begin tot eind meemaakt. Het maakt mijn respect voor het werk van Sam en Colinda nog groter.
Neem ons eens even mee in dat traject Christophe?
Christophe: In ons systeem gaan de paarden in de zomer naar de weide tot hun twee jaar. Op het moment dat ze van de weide komen, aan het eind van de zomer start hun opleiding. Ze komen een allereerste keer echt in de hand. Ze moeten leren meestappen en meelopen aan een touw. Alles was een eerste keer. De eerste keer een halster aandoen, de eerste keer een bit in de mond steken. De eerste keer longeren. Je ziet vooruitgang en je bouwt iets op. Ze zeggen wel eens dat je door de kinderen de ouders leert kennen. Bij paarden is dat eigenlijk net zo. Wanneer ze volwassen zijn, zie je bepaalde dingen niet meer. Maar als je ze vanaf het begin opleidt, voel je dat wel. Bijvoorbeeld hoe ze reageren op de hand, hoe ze contact maken. Voor mij begint de dressuur eigenlijk al voordat je erop gaat zitten. Bij het zadelmak maken, hebben we bewust wat langer tijd genomen met het longeren. Dat heeft alleszins geloond.
Spannend … maar tegelijk ook mega-interessant …
“Je straft een paard niet omdat het iets nog niet kent. Het is een kwestie van opvoeding en tijd geven.”
Christophe: Ik probeer vooral rustig te blijven. Als je zelf rustig bent, gebeuren er meestal geen ongelukken. (glimlach) Je ziet dan snel welke paarden het vlot oppikken en welke paarden wat meer tijd nodig hebben. Je straft een kind ook niet omdat het iets nog niet kent. Het is een traject waarin je zelf ook groeit. Je leert paarden beter kennen. Je krijgt meer gevoel voor paarden. Je bent drie tot vier maanden bezig met die hengsten en uiteindelijk krijg je resultaat en presenteren sommige van die paarden zich helemaal anders dan dat je ze in eerste instantie had ingeschat. Ik merk ook dat ik nu meer gemotiveerd ben om al eens met de veulens en de jaarlingen aan de slag te gaan. Dat geeft een voorsprong en die veulens en jaarlingen verdienen dat eigenlijk ook. Een rustige en geleidelijke aanpak. Daar wordt iedereen beter van.
Hoe kijk je naar jezelf als voorsteller Christophe. Goedgekeurd?
Christophe: Als ik uiteindelijk geslaagd ben in mijn vuurdoop, dan heeft dat veel te maken met de hulp en de ervaring van Colinda. De BWP-keuring viel mee, dat gaf wel vertrouwen. Want thuis denk je vaak dat je alles onder controle hebt, maar op een andere locatie kan het ineens helemaal anders zijn. Als je alles zelf moet doen, bekijk je de dingen toch anders. Er waren momenten dat ik mijn armen niet meer voelde … (glimlach)
“Je groeit er zelf ook in. Dat is misschien wel het mooiste van het hele proces.”
Nu nog leren vlechten … en dan staat er misschien ‘geslaagd met onderscheiding’ op je rapport …
Christophe: Ik moet inderdaad dringend op cursus bij Colinda want ik kan echt niet vlechten. Maar we zijn een goed team en iemand moet de hengst ook vasthouden tijdens het vlechten. (knipoog)
