Het duo kende een steile opmars: winst in de Lindt Prize op het CHIO Aken, gevolgd door dubbel goud op het Europees Kampioenschap in Crozet. Sindsdien zijn ze ongeslagen: overwinningen in Lyon, op de Top 12 Dressage Finale in Frankfurt, in ’s-Hertogenbosch, Fontainebleau en recent nog voor eigen publiek in Lier.
In augustus staan de FEI Wereldkampioenschappen Aken 2026 op het programma. Bereikt hun succesverhaal daar zijn hoogtepunt? In dit interview vertelt de 38-jarige over zijn uitzonderlijke jaar, zijn bijzondere hengst – en het gevoel wanneer je het immense hoofdstadion van Aken binnenrijdt.
Vorig jaar was extreem bijzonder voor jou: eerst de overwinning in Aken en daarna dubbel goud op je eerste Europese Kampioenschap. Hoe heb je dat jaar beleefd?
Het waren ongelooflijke ervaringen. Maar ik leg mezelf geen druk meer op, om het zo te zeggen, alleen maar omdat we op een EK of een groot toernooi starten. Ik probeer gewoon goed te presteren, me zo goed mogelijk voor te bereiden en rustig te blijven. En ik weet dat wanneer alles echt samenvalt, wanneer alles soepel loopt met Zonik, er geen enkele reden is waarom het niet goed zou gaan.
Nu zijn alle ogen gericht op het WK in Aken. Is dat ook jouw volgende grote doel?
Natuurlijk is dat mijn doel. We hebben deze winter een paar dingen aangepast in onze dagelijkse trainingsroutine. En ik kijk er echt naar uit om op een dag in de dressuurring te kunnen laten zien wat we in onze trainingen bereiken. Maar er is nog genoeg werk te doen tot het zover is.
Het bijzondere voor alle dressuurruiters op het WK is dat jullie zullen rijden in het decor dat normaal voorbehouden is aan de springruiters – namelijk het hoofdstadion. Hoe stel je je voor dat het zal zijn om voor het eerst die arena binnen te rijden, voor zo’n enorme menigte?
Ik stel het me nu even voor… (grijnst) De weg naar de dressuurring zal natuurlijk veel langer zijn. Zonik zal dat leuk vinden. Ik weet zeker dat hij ervan zal genieten.
Houdt Zonik ervan om in de belangstelling te staan?
Ja, ja (zegt hij zonder aarzelen). Het deert hem helemaal niet – integendeel. Hij raakt in zulke situaties totaal niet gestrest, niet door het publiek, niet door het applaus, niets. Ik denk dat hij zich daar helemaal thuis zal voelen.
Als je zo over hem praat: hij is duidelijk een bijzonder paard voor jou, niet? Kun je je het moment herinneren waarop je hem voor het eerst zag?
Ik ontmoette Zonik in Portugal toen hij twee jaar oud was, en ik werd meteen verliefd op hem. Echt waar – op het moment dat ik hem uit de stal zag komen en richting de buitenpiste zag lopen. Zo mooi, zo vol energie. Ik wist meteen: dat is hem. Hij werd daar los voorgesteld. Ik was meteen verkocht; het was liefde op het eerste gezicht. Zonik is echt een bijzonder paard. Ik heb het gevoel dat met hem alles mogelijk is.
Bron: Persbericht WK Aken