nieuwsbrief
Een derde plaats in de CSI4* Grand Prix van Cabourg Classic met My Jewel’s Magic Touch, enkele weken na zijn overwinning in de CSI3* Grand Prix van Le Touquet Classic: Robin Van Thillo bevestigt, concours na concours, zijn opmars op het internationale toneel. Op zijn vierendertigste bouwt onze landgenoot zijn traject methodisch op, gedragen door een paard in volle bloei en een eenvoudige filosofie: groeien naar het hoogste niveau zonder ooit stappen over te slaan. Tussen sportieve ambities en de ontwikkeling van zijn eigen structuur werkt de ruiter verder aan een project dat draait rond opleiding, kennis en handel van sportpaarden.
© Sportfot
Door derde te worden in de CSI4* Grand Prix van Cabourg Classic, twee weken nadat hij de CSI3* Grand Prix van Le Touquet Classic won, beleeft Robin Van Thillo momenteel een van de beste periodes uit zijn carrière. Die dynamiek beloont een groei die over meerdere jaren is opgebouwd, waarin de ruiter lange tijd in de schaduw van de besten bleef alvorens zich geleidelijk te tonen op internationaal niveau. Onlangs won hij meer dan honderd plaatsen op de wereldranking en staat hij nu op nummer 387 (na publicatie van de nieuwste ranking is dat intussen plaats nummer 327). Zijn passie voor paarden is geen late roeping: ze gaat terug tot zijn kindertijd, bijna vanzelfsprekend. “Sinds ik klein was, ben ik gepassioneerd door paarden. Mijn grootvader had een boerderij en deed alles met paarden. Ze werden gebruikt om te ploegen, om voeders te vervoeren en voor allerlei dagelijkse taken. Als kind had ik zelfs een speelgoedpaard waarop ik ging zitten. Ik zette het voor een stoel en deed alsof ik met mijn grootvader aan het werk was. Zo is het echt allemaal begonnen,” vertelt Robin Van Thillo. Toch vergeet hij nooit wat de basis vormt van zijn vak: de opleiding van jonge paarden. “Zo ben ik begonnen. Eerst werkte ik met jonge hengsten en handelspaarden. Ik hou enorm van dat werk. Ik vind het geweldig om een vierjarige te nemen, hem op te leiden tot zeven of acht jaar, en dan te beslissen of ik hem verkoop of verder ga in de sport,” legt hij uit.
© Sportfot
Sinds 2021 runt hij samen met Paige Jacobs Protea Stables, waar hij zijn sportieve en professionele project op lange termijn uitbouwt. Aanvankelijk lag de focus op de opleiding van paarden, maar het systeem groeide geleidelijk en trok de aandacht van belangrijke eigenaars, zoals Jewel Court Stud. “In het begin wilden we onze eigen structuur niet opgeven, maar uiteindelijk vonden we een oplossing die ons toeliet onze activiteiten te behouden én dit partnerschap te ontwikkelen. Vandaag beschikken we over onze eigen infrastructuur en werken we met paarden van verschillende klanten,” vat hij samen. In een land als België, waar de concurrentie bijzonder groot is, ziet Van Thillo dat eerder als een troef. “Ik denk dat het vooral een voordeel is. We wisselen veel uit onder ruiters en we hebben het geluk in een extreem competitieve omgeving te evolueren. Die concurrentie duwt ons vooruit,” voegt hij toe.
“My Jewel’s Magic Touch heeft enorm progressie gemaakt” — Robin Van Thillo
© Sportfot
Hoewel hij relatief laat doorbrak op het hoogste niveau, heeft zijn carrière het afgelopen jaar een nieuwe dimensie gekregen. Al tweede in de CSI 4* Grand Prix van Cabourg Classic in 2025 achter Kevin Staut en Vida Loca, zette Van Thillo dit seizoen opnieuw een stap vooruit. Met de BWP-ruin My Jewel’s Magic Touch bleef hij zijn sterke lijn doortrekken en klasseerde hij zich in alle Grands Prix georganiseerd door GRANDPRIX Events in Compiègne, Le Touquet en Cabourg. “Vorige week was ik opnieuw heel tevreden over mijn paard, hij sprong echt fantastisch,” vertelt hij. In een barrage waarin de Fransen Julien Épaillard en François-Xavier Boudant het tempo hoog legden, wist de Belg zijn kans te grijpen. “Ik besloot risico’s te nemen en voor een snelle barrage te gaan. Ik heb mijn kans gegrepen, de nodige risico’s genomen en uiteindelijk liep alles goed. Al denk ik dat ik nog meer risico had kunnen nemen om de laatste oxer te halen,” zegt hij. Die opmerking is niet toevallig: in Le Touquet had hij al indruk gemaakt door bijna roekeloze risico’s te nemen op de laatste hindernis van de barrage — een lef dat hem toen de overwinning opleverde voor Nina Mallevaey en Destine To Be.
© Sportfot
Over Cabourg zegt hij: “Ik hou enorm van dit concours omdat ik er al heel goede resultaten heb behaald. Maar eerlijk gezegd waardeer ik alle concoursen van GRANDPRIX Events. De infrastructuur is uitstekend, de mensen zijn heel gastvrij en de organisatie is echt van hoog niveau. Dit jaar gingen de Franse ruiters opnieuw heel snel. Als je hier wil winnen, moet je in staat zijn op zeer hoge snelheid te rijden. Als ik moet kiezen uit mijn recente resultaten, dan blijft mijn overwinning in Le Touquet de belangrijkste. Een overwinning is altijd waardevoller dan een tweede of derde plaats. Nadien kreeg ik veel berichten en telefoontjes, wat natuurlijk fijn is. Maar vooral denk ik dat mijn paard enorm vooruit is gegaan. Als ik hem vergelijk met vorig jaar in Cabourg, is hij nu veel meer ontspannen en gefocust. Het is een uitzonderlijk paard. Hij is heel groot, heeft enorme galop, is razendsnel aan de grond en heeft een fantastisch karakter. Hij behoort duidelijk tot de beste paarden die ik ooit heb mogen rijden.”
© Sportfot
Sinds juli 2023 vormt de zoon van Stakkato een combinatie met Van Thillo op internationaal niveau. Voor hij bij de Belg terechtkwam, liep de veertienjarige ruin onder de Nederlander Marc Houtzager en vooral onder de Braziliaanse multi-medaillewinnaar Rodrigo Pessoa. “Rodrigo Pessoa was ook heel enthousiast over My Jewel’s, maar om verschillende redenen kon hij de samenwerking niet voortzetten. Daarom veranderde het paard van ruiter,” legt Van Thillo uit. Daarna kwam de bruine ruin terecht bij de Britse Jaime Marsh, met wie hij zijn eerste proeven voor de Longines-ranking liep. Onder haar zadel behaalde hij meerdere klasseringen en werd hij onder meer vijfde in een 1,50 m-proef tijdens het CSIO 5* van Rotterdam in 2022, alvorens kort terug te keren naar Houtzager en vervolgens naar België te verhuizen.
© Sportfot
Met de recente progressie en resultaten kijkt Van Thillo nu vanzelfsprekend naar de komende doelen. Mogelijke volgende stappen zijn Sopot en Rotterdam, al blijft dat laatste nog onzeker. “Ik ben er nog niet zeker van dat ik in Rotterdam zal starten,” zegt hij. “Maar ik ben ervan overtuigd dat My Jewel’s en ik op CSI 5*-niveau kunnen meedraaien. Natuurlijk is deelnemen aan kampioenschappen met het Belgische team en aan Wereldbekerwedstrijden, zoals Mechelen, een droom. We zullen zien hoe alles evolueert, maar ik heb het gevoel dat we op de goede weg zijn. In september nemen we deel aan het Belgisch Kampioenschap Senioren in Lanaken.” Hoewel een selectie voor het Belgische team een duidelijk doel is, weigert Van Thillo te overhaasten. “Ik wil dat bereiken, maar alleen wanneer ik er volledig klaar voor ben en het juiste paard heb. Ik wil geen stappen overslaan. Dat is een van mijn sterktes*,” besluit hij.
