nieuwsbrief
Vandaag werd opnieuw een dag vol emoties voor Team Belgium op het FEI Wereldkampioenschap in Aken. In de eventing leek de Belgische dag na twee vroege eliminaties even een bijzonder moeilijke richting uit te gaan, maar Wouter De Cleene, Karin Donckers en Lara de Liedekerke-Meier knokten zich sterk terug in de wedstrijd. België staat na de cross op de tiende plaats, maar de strijd om een olympisch ticket is nog niet gestreden. Morgen wordt alles beslist in de jumping.
Maarten Boon haalde de finish niet van de cross country © Hippo Foto - Dirk Caremans
Moeilijke start, maar België recht de rug
De cross-country was vooraf aangekondigd als een van de sleutelmomenten van dit kampioenschap en maakte die verwachtingen meer dan waar.
Voor België begon de dag bijzonder moeilijk. Senne Vervaecke en Googl Van Alsingen werden uitgeschakeld. Niet veel later kwam ook voor Maarten Boon en Gravin Van Cantos, die individueel aan het WK deelnamen, een vroegtijdig einde aan de cross. Omdat Senne deel uitmaakt van het Belgische team, betekende dat dat België vanaf dat moment geen foutenmarge meer had: Wouter, Karin en Lara moesten alle drie de finish bereiken.
De druk op de resterende Belgische combinaties werd daardoor bijzonder groot.
Wouter De Cleene haalde met de nodige druk de eindmeet van de cross country © Hippo Foto - Dirk Caremans
Wouter De Cleene en Ragdoll de Tamise kregen vlak voor hun start zelfs nog een aangepast plan mee. Op verschillende technische passages koos het duo bewust voor de langere en veiligere route. Finishen werd na de eerdere eliminaties de absolute prioriteit.
Dat lukte. Wouter bracht Ragdoll veilig thuis en kon vooral genieten van de manier waarop zijn negenjarige merrie zich door het loodzware parcours werkte.
“Ze vloog over de cross en sprong fantastisch. Echt een bijzonder paard”, klonk het achteraf. Ook de sfeer langs het parcours maakte indruk. “Overal stonden mensen, en ongelooflijk veel Belgen. Dat was echt niet normaal.”
Karin Donckers wist met haar ervaring wat haar te doen stond © Hippo Foto - Dirk Caremans
Karin: “Aken blijft toch Aken”
Daarna was het aan Karin Donckers en Leipheimer van ’t Verahof. Met al haar ervaring wist Karin precies wat haar te doen stond en ze reed een gecontroleerde en sterke ronde.
“Het was heerlijk om te rijden. Wouter had me vooraf al gezegd hoe ongelooflijk het publiek was, en hij had helemaal gelijk. Ik heb al veel kampioenschappen gereden, maar Aken blijft toch Aken. Het was heel, heel speciaal.”
Ook over Leipheimer was ze bijzonder lovend.
“Leipi heeft een ongelooflijke weg afgelegd en ik ben zo trots op hem. Ik kan hem honderd procent vertrouwen. Hij doet altijd zijn best voor mij. Hij is zo rechtdoor, verstandig en voorzichtig.”
Karin hoefde bovendien nauwelijks van haar oorspronkelijke plan af te wijken en bracht Leipheimer met 50,5 strafpunten naar de veertigste plaats in het individuele klassement.
Lara De Liedekerke dacht aan het teamresultaat en nam weinig risico's © Hippo Foto - Dirk Caremans
Lara houdt Belgische kansen levend
De laatste Belgische teamcombinatie droeg misschien wel de grootste druk van allemaal. Lara de Liedekerke-Meier wist dat België na de uitschakeling van Senne absoluut nog drie resultaten nodig had.
“Ik wilde vooral mijn paard thuisbrengen om onze kansen met het team levend te houden. We hebben nog een achterstand in te halen, maar als ik niet thuiskom, valt er helemaal niets meer in te halen.”
Samen met Kiarado d’Arville leverde ze een sterke ronde af. Op vraag van chef d’équipe Kai Steffen Meier koos ze op enkele plaatsen bewust voor de veiligere optie. Dat kostte tijd, maar het doel werd bereikt.
“Hij heeft bewezen dat hij brede schouders heeft en dit soort opdrachten aankan. Daar ben ik heel tevreden over.”
Ook Lara was onder de indruk van de Belgische supporters.
“Er waren zóveel Belgische vlaggen. Merci, merci, merci. Het maakt de druk misschien niet kleiner, maar ik heb er echt van genoten.”
Lara gaat met 45,6 strafpunten als beste Belg naar de slotdag en staat individueel 34e. Karin volgt als 40e met 50,5 en Wouter staat 56e met 74,8.
Olympische kwalificatie blijft het doel © Hippo Foto - Dirk Caremans
Olympische droom blijft leven: hoe zit het precies?
In het landenklassement staat België na de cross op de tiende plaats met 170,9 strafpunten. Nederland staat negende met 162,1 en Nieuw-Zeeland achtste met 133,4.
Maar voor de olympische kwalificatie is er een belangrijke nuance.
Op dit Wereldkampioenschap worden zeven teamtickets voor de Olympische Spelen van Los Angeles 2028 verdeeld. De zeven best geklasseerde landen die nog niet gekwalificeerd zijn, krijgen zo’n ticket. De Verenigde Staten zijn als gastland van LA 2028 al automatisch geplaatst en worden dus overgeslagen bij de verdeling van die zeven plaatsen.
De USA staat momenteel vijfde in het WK-klassement. Daardoor is België, hoewel het tiende staat, in werkelijkheid het negende land dat nog om olympische kwalificatie strijdt.
Als de Verenigde Staten morgen voor België blijven, kan een achtste plaats in het algemene klassement dus voldoende zijn om als zevende in aanmerking komende land het olympische ticket te bemachtigen.
De opdracht is evenwel duidelijk: België moet nog minstens twee landen die voor kwalificatie in aanmerking komen voorbij. Nederland staat 8,8 strafpunten voor, terwijl de kloof met Nieuw-Zeeland groter is. Maar in de eventing is de wedstrijd pas voorbij wanneer de laatste hindernis van de jumping is gesprongen.
Bovendien wacht morgenochtend eerst nog de tweede horse inspection, een moment dat volgens Lara niet onderschat mag worden.
“Er staan verschillende teams voor ons die nog meer dan drie paarden hebben. De veterinaire keuring wordt dus al een heel belangrijk eerste moment. Daarna hebben wij drie goede springpaarden. Zolang er leven is, is er hoop. Wij gaan in ieder geval de armen niet laten zakken.”
De jumping wordt zondag in twee delen verreden, om 13.00 uur en 15.30 uur.
