nieuwsbrief
Naast de vice-kampioenen titel van Thibeau Spits was er eerder op de dag ook nog zilver voor Dries Degrieck bij de menners. Degrieck moest enkel Boyd Exell voor zich dulden.
Hier volgen de reacties van de medaille winnaars in het mennen:
Zodra hij de finish was gepasseerd, kon Boyd Exell niet langer op de koets blijven zitten. Terwijl het publiek de Australische menner een staande ovatie gaf, sprong de 54-jarige al naar beneden en liep hij naar zijn paarden – de vier ruinen die hem zojuist aan zijn achtste Wereldtitel hadden geholpen. Daan, Hero, Mister Bono van ’t Hooge en de veteraan van zijn team, de 19-jarige Checkmate, kregen volop liefdevolle klopjes en zachte woorden van dankbaarheid van hun menner. Later benadrukte Exell: “Zonder de paarden is succes als dit niet mogelijk. Ik ben ontzettend trots op hen.”
Daarna klom Exell opnieuw op de koets. Op de tonen van Life is Life en begeleid door het ritmische applaus van het publiek in het volgepakte Stadium 2 van het Allianz Park genoot de ervaren sporter volop van de viering. Het was zijn achtste gouden medaille – en eindelijk ook een overwinning in Aken, nadat hij de FEI Wereldruiterspelen van 2006 vanwege een blessure had moeten missen.
Gedurende de wedstrijd in het Allianz Park had Boyd Exell benadrukt hoeveel deze overwinning voor hem betekent. “Ik heb hier behoorlijk wat leerlingen die deelnemen”, zei de 54-jarige. “Maar ze begrepen allemaal dat ik me op mezelf moest focussen.”
De toeschouwers konden zondag zien hoe indrukwekkend hij die opdracht uitvoerde. Met hoge snelheid en in verruimde draf stuurde Exell zijn vierspan door het kegeltjesparcours, koos hij nauwkeurig voor krappe lijnen en behield hij van start tot finish de volledige controle. De 0,3 strafpunten voor het overschrijden van de toegestane tijd maakten uiteindelijk geen verschil. Met een totaalscore van 142,64 strafpunten stelde de Australische menner de leiding, die hij tijdens de dressuur en marathon had opgebouwd, veilig.
Op de vraag hoe lang hij van plan was om zijn overwinning te vieren, lachte hij en antwoordde: “Wekenlang. Misschien zelfs de komende twee jaar.”
Dries Degrieck was dolgelukkig met zijn zilveren medaille in de Prize of Family Richard Talbot. De Belgische menner toonde tijdens de finale van het kegeltjesrijden een indrukwekkende kalmte en eindigde met slechts 1,13 strafpunten.
“Het was een geweldig gevoel”, vertelde Degrieck, die terugblikte op zijn totaalscore van 148,85 strafpunten en zijn eerste individuele medaille op een Wereldkampioenschap. “Mijn paarden en ik hebben enorm genoten van de sfeer hier in Aken. Het was adembenemend.”
De derde stralende man op het podium was de Amerikaan Chester Weber, die tot het allerlaatste moment voor een zenuwslopende ontknoping zorgde. Nadat hij met een strafpunt voor een omvergereden kegel én een overschrijding van de toegestane tijd over de finish was gekomen, blies hij gespannen zijn wangen op.
Toen hij besefte dat de bronzen medaille definitief voor hem was, begon de 48-jarige aan zijn ereronde.
“Deze medaille komt toe aan het hele team – en natuurlijk in de eerste plaats aan mijn paarden”, verklaarde Weber. De sfeer in het stadion vatte hij samen in één woord: “Wauw!”
De Nederlandse vierspanmenner Bram Chardon reed in de Prize of Event Rent GmbH de beste ronde van de dag. Hoewel de droom van de 33-jarige van een individuele medaille niet uitkwam, had hij toch alle reden om te vieren. Samen met zijn vader Ijsbrand Chardon en Koos de Ronde, de winnaar van de marathon van de dag voordien, won hij de landencompetitie voor de Baron und Baronin von Buchholtz Prize.
“We wisten dat we alles moesten geven om hier te winnen”, vertelde Bram Chardon. “Dat we het uiteindelijk ook daadwerkelijk hebben klaargespeeld, is gewoon geweldig.”
