nieuwsbrief
Twee weken, zes disciplines, vier WK-medailles en vooral: drie Belgische teams die hun ticket voor de Olympische Spelen van Los Angeles 2028 op zak hebben. De FEI Wereldkampioenschappen in Aken zijn voor de Belgische paardensport uitgegroeid tot een kampioenschap om niet snel te vergeten. Dressuur, eventing en jumping verzekerden zich van olympische kwalificatie, de jumping- en menploegen stonden op het WK-podium en ook individueel brachten Thibeau Spits en Dries Degrieck zilver mee naar huis.
Maar Aken was meer dan medailles en tickets alleen. Ook in de voltige en para-dressuur zagen we prestaties die vertrouwen geven voor de toekomst. Van ervaren kampioenschapsatleten tot jonge paarden en nieuwe combinaties: twee weken lang toonden de Red Musketeers zich als één Belgische delegatie op een van de grootste podia ter wereld.
Dressuur zet meteen de toon: vierde plaats en ticket voor LA
Het eerste grote Belgische doel werd al tijdens de openingsdagen gerealiseerd. Jeroen Devroe met Lestor, Wim Verwimp met Jedai de Massa, Larissa Pauluis met Flambeau en Justin Verboomen met Zonik Plus reden Team Belgium naar een schitterende vierde plaats in de landenwedstrijd.
Met een teamtotaal van 223,044% verzekerde België zich daarmee rechtstreeks van deelname aan de Olympische Spelen van Los Angeles 2028. De opdracht was duidelijk: bij de zes beste in aanmerking komende landen eindigen. De Red Musketeers deden nog beter en strandden amper één plaats naast het WK-podium.
Ook individueel liet België zich nadrukkelijk zien. Justin Verboomen en Zonik Plus werden met 80,885% tweede in de Grand Prix. In de Grand Prix Special eindigden ze als vijfde met 79,362%, waarna ze onder de floodlights nog bijzonder dicht bij een individuele medaille kwamen. Met 88,439% werden ze vierde in de Grand Prix Freestyle, op amper iets meer dan twee tienden van het brons. Larissa Pauluis en Flambeau plaatsten zich eveneens voor beide individuele finales en sloten hun WK af met een veertiende plaats in de Freestyle.
Een olympisch ticket én twee Belgische combinaties in de ultieme individuele finale: de dressuurploeg zette meteen de toon voor wat nog zou volgen.
Eventers vechten zich van tegenslag naar Los Angeles
Enkele dagen later volgde een olympisch ticket met een heel ander verhaal.
Voor de Belgische eventingploeg kende het WK namelijk een bijzonder bewogen verloop. Na de dressuur lagen er nog heel wat mogelijkheden, maar de crosscountry zorgde voor een zware ommekeer. Maarten Boon en Gravin van Cantos (individueel) en Senne Vervaecke met Google van Alsingen vielen weg, waardoor alle druk op Wouter De Cleene, Karin Donckers en Lara de Liedekerke-Meier kwam te liggen.
Na de cross stond België tiende. De opdracht voor de afsluitende jumping was dan ook bijzonder duidelijk: blijven vechten.
En dat deden de drie overgebleven combinaties. Wouter De Cleene en Ragdoll de Tamise bleven foutloos over de hindernissen, Karin Donckers en Leipheimer van ’t Verahof hielden de schade beperkt tot één balk en Lara de Liedekerke-Meier en Kiarado d’Arville sloten af met een foutloze ronde binnen de tijd.
België klom zo naar de achtste plaats met 175,7 strafpunten. Omdat de Verenigde Staten als gastland al geplaatst waren voor LA 2028, bleek die achtste plaats precies voldoende voor het zevende beschikbare olympische ticket.
Individueel werd Lara de beste Belgische combinatie op plaats 25, Karin eindigde 33ste en Wouter 46ste.
Van een bijzonder moeilijke zaterdag naar olympische kwalificatie op zondag: misschien wel een van de mooiste voorbeelden van veerkracht tijdens deze Wereldkampioenschappen.
Teamzilver en derde olympisch ticket in de jumping
Tijdens de tweede WK-week werd het Main Stadium opnieuw het decor voor een Belgische topprestatie.
Nicola Philippaerts en Katanga v/h Dingeshof, Pieter Devos en Casual DV Z, Thibeau Spits en Impress-K van ’t Kattenheye Z en Abdel Saïd met Wathnan Quaker Brimbelles Z begonnen sterk aan hun kampioenschap en hielden zich wedstrijd na wedstrijd in de strijd om de medailles.
In de teamfinale onder de floodlights viel alles op zijn plaats. Duitsland pakte voor eigen publiek het goud met 4,48 strafpunten, maar België hield met 11,69 strafpunten Groot-Brittannië achter zich en kroonde zich tot vicewereldkampioen.
En opnieuw zat er aan die medaille een ticket naar Los Angeles vast.
Na de dressuur en eventing werd zo ook de Belgische jumpingploeg rechtstreeks geplaatst voor de Olympische Spelen van 2028. Drie olympische disciplines, drie Belgische teams, drie tickets voor LA.
Thibeau Spits schrijft een prachtig slothoofdstuk
Alsof het teamzilver nog niet voldoende was, zorgde Thibeau Spits twee dagen later voor een van de mooiste Belgische momenten van het kampioenschap.
Samen met Impress-K van ’t Kattenheye Z begon hij vanaf de vijftiende plaats en met 5,60 strafpunten aan de individuele finale. In de eerste finaleronde bleven Thibeau en Impress foutloos. Rondom hen maakten verschillende hoger geklasseerde combinaties fouten, waardoor de combinaties zich bij de beste twaalf reed.
En in die allerlaatste ronde deed hij het gewoon opnieuw.
Nul strafpunten. Twee foutloze omlopen op de slotdag. En een sprong van de vijftiende naar de tweede plaats.
Met 5,60 strafpunten kroonden Thibeau Spits en Impress-K van ’t Kattenheye Z zich tot vicewereldkampioen. Alleen Steve Guerdat en Dynamix de Belheme bleven hen voor. Ook Abdel Saïd en Wathnan Quaker Brimbelles Z hadden zich knap bij de laatste twaalf van het individuele kampioenschap gereden.
Voor Thibeau betekende het zijn tweede zilveren WK-medaille in amper drie dagen.
Dries Degrieck vicewereldkampioen, Belgische menners pakken brons
Ook bij het vierspanmennen bleef België tot de allerlaatste meters meedoen voor de medailles.
Dries Degrieck zette met 38,19 strafpunten al een bijzonder sterke dressuurproef neer en stond derde na het eerste onderdeel. In de loodzware marathon bevestigde hij met de tweede beste prestatie van het deelnemersveld en schoof hij door naar plaats twee.
Alles moest zondag dus beslist worden tussen de kegels.
Dries hield het hoofd koel, voegde slechts 1,13 strafpunten toe en sloot het WK af met 148,85 punten. Daarmee moest hij alleen achtvoudig wereldkampioen Boyd Exell voor zich dulden en mocht ook Dries zich vicewereldkampioen noemen.
Maar ook collectief mochten de Belgische menners vieren. Dries Degrieck, Glenn Geerts en Tom Stokmans hielden na de marathon al zicht op het podium en verzekerden zich uiteindelijk met 325,52 punten van de bronzen teammedaille, achter Nederland en Australië.
Glenn Geerts sloot het kampioenschap individueel af op de veertiende plaats, Tom Stokmans werd zeventiende en Sam Gees, die als individuele Belgische deelnemer aan de start kwam, eindigde als 22ste in een deelnemersveld van meer dan vijftig vierspannen.
Zo leverde het mennen België op de slotdag nog eens twee WK-medailles op.
Paradressuur: negende en één plaats verwijderd van LA
Ook voor de Belgische para-dressuurploeg stond er in Aken veel op het spel. De vier Belgische combinaties reden elk twee proeven: eerst de individuele Grand Prix A en vervolgens de Grand Prix B, die meetelde voor de landenwedstrijd.
In Grade III beet Barbara Minneci met Freiherr von Nymphenburg de spits af. In hun eerste proef reden ze meteen boven de grens van 70% en behaalden ze 70,267%, goed voor de elfde plaats. In de tweede proef bevestigden ze met 69,667% en een twaalfde plaats. Voor Barbara en Freiherr, die nog maar relatief kort een combinatie vormen, leverde Aken vooral heel waardevolle ervaring op richting de toekomst.
Ook Emma Vercammen beleefde met de zevenjarige Odin haar eerste Wereldkampioenschap op het allerhoogste niveau. In de eerste proef kwamen ze uit op 66,167%, waarna ze in de landenproef een mooie stap vooruit zetten. Met 69,400% reed Emma zelfs een nieuwe persoonlijke topscore. Een bijzonder veelbelovend resultaat voor deze jonge combinatie.
In Grade V kwamen Kevin Van Ham en Francesca Vanhoeck elk eveneens twee keer in actie. Kevin en Eros van Ons Heem begonnen hun kampioenschap met 69,436% en een elfde plaats. In de landenproef volgde 68,816%, goed voor een knappe tiende plaats. Francesca Vanhoeck en haar jonge Fastlane van ’t Beekhof reden in hun eerste proef naar 69,282% en de twaalfde plaats. In de tweede proef zorgde wat spanning voor een score van 64,000%, maar ook voor deze nog jonge combinatie was Aken vooral een belangrijke ervaring met het oog op de komende jaren.
België sloot de landenwedstrijd uiteindelijk af op de negende plaats en greep daarmee net naast een rechtstreeks ticket voor de Paralympische Spelen van Los Angeles 2028. Toch overheerst het positieve gevoel. Met jonge paarden, jonge atleten en combinaties die nog volop in ontwikkeling zijn, is de marge binnen deze ploeg bijzonder groot. Aken toonde dat België dicht bij de kwalificatie staat en dat biedt dan ook heel wat perspectief richting de volgende kansen om alsnog dat felbegeerde ticket voor LA 2028 te bemachtigen.
Voltige: Belgische talenten op het wereldpodium en een bijzonder afscheid
Ook in Stadium 3 waren de Belgische kleuren tijdens de eerste WK-week volop aanwezig.
Individueel kwam België bij de vrouwen aan de start met Lauren Vanlerberghe en Jolien Aerts. Lauren eindigde na haar verschillende onderdelen als zestiende van de wereld, terwijl Jolien haar eerste senior wereldkampioenschap afsloot op plaats 32.
Daarnaast kwam ook het Belgische squad in actie. Auke Talpe, Lauren Vanlerberghe, Saar Borgmans, Lotte Berghman-Pukova, Jolien Aerts en Zita Goffaux kwamen samen met Bogar en longeur Carolin Noner uit voor België. Na hun freestyle eindigden zij met 7.242 punten op een knappe negende plaats. Daarmee bleven ze op amper één plaats van de top acht die zich mocht plaatsen voor de afsluitende Official Team Competition.
Voor Lauren Vanlerberghe kreeg dit WK bovendien een bijzondere emotionele betekenis. Aken was haar laatste kampioenschap als voltige-atlete. Een lange internationale kampioenschapsperiode afsluiten op een podium als Aken, omringd door haar Belgische teamgenoten, maakte deze editie voor haar extra speciaal.
En tegelijk stond er naast die ervaring ook bijzonder veel jong talent in de Belgische kleuren. Een mooie basis om de komende jaren verder op te bouwen.
Vier medailles, drie tickets, maar vooral één team
De eindbalans van Aken 2026 mag gezien worden.
Drie Belgische teams (dressuur, eventing en jumping) zijn nu al zeker van hun plaats op de Olympische Spelen van Los Angeles 2028. België keert daarnaast huiswaarts met vier WK-medailles: teamzilver in de jumping, individueel zilver voor Thibeau Spits, individueel zilver voor Dries Degrieck en teambrons voor onze vierspanmenners.
In paradressuur scheelde het één plaats met een eerste paralympisch ticket, terwijl de voltigeurs zich eveneens tussen de beste landen ter wereld lieten zien.
Maar achter al die resultaten zit veel meer dan wat er uiteindelijk in een uitslag terug te vinden is.
Geen enkele medaille, olympische kwalificatie of foutloze ronde ontstaat alleen. Achter iedere atleet en ieder paard staat een team. Grooms die dag en nacht klaarstaan. Trainers, chefs d’équipe, team managers, federaties, dierenartsen, kinesitherapeuten en alle andere leden van de omkadering die ervoor zorgen dat paard en atleet op het juiste moment kunnen presteren. Eigenaars en fokkers die mee aan de basis liggen van de paarden waarmee België op het allerhoogste niveau kan aantreden. Families en vrienden die jarenlang mee investeren, ondersteunen en opvangen. En supporters die in Aken én van thuis uit massaal achter onze kleuren stonden.
Ook de ondersteuning van Sport Vlaanderen, Adeps, LHF, G-sport Vlaanderen, Paralympic Team Belgium en Team Belgium is van onschatbare waarde. Verschillende van hen waren tijdens het WK ook zelf in Aken aanwezig om onze Belgische atleten aan te moedigen en samen met hen de mooie én moeilijke momenten van dit kampioenschap te beleven.
En ten slotte ook een bijzonder woord van dank aan de organisatie in Aken. Twintig jaar nadat hier de World Equestrian Games van 2006 plaatsvonden, bewees de Soers opnieuw waarom deze plek zo’n bijzondere plaats inneemt binnen onze sport. De infrastructuur, de sfeer, de volle tribunes, de aandacht voor alle zes disciplines en de organisatie achter de schermen waren van een niveau dat nauwelijks te evenaren is.
Aken 2026 gaf ons twee weken vol spanning, teleurstelling, opluchting, emoties en onvergetelijke sport.
We kwamen als één Belgische delegatie.
We keren terug met vier wereldkampioenschapsmedailles, drie tickets voor Los Angeles en vooral heel veel vertrouwen in wat nog komt.
One Team. One Dream. Red Musketeers.
