nieuwsbrief
Enkele weken na zijn bronzen medaille op het Wereldkampioenschap voor jonge springpaarden in Lanaken zit Rik Nauta alweer achter de schoolbanken. De 21-jarige ruiter combineert zijn studies met het opleiden van paarden, zijn eigen fokkerij en een gezonde dosis competitie. Daarnaast is hij samen met zijn beste vriend Thibeau één van de drijvende krachten achter Indian Summer Jumping. Voor Horseman maakte Rik tijd voor een uitgebreid gesprek, tijdens een culinair diner bij restaurant L’Arfineo in Groot-Bijgaarden. We hadden het over zijn eerste stappen in de paardensport, de invloed van zijn familie, zijn ambities als ruiter en fokker, en uiteraard over Vazan Van Strijtem, het paard waarmee hij in Lanaken voor een bijzonder emotioneel moment zorgde.
Sinds zijn 14e is Rik internationaal actief zoals op deze foto in Valkenswaard met Uomini © Sportfot
“Ik ben heel competitief en een echte perfectionist”
Rik, enkele weken na je WK-medaille ben je opnieuw aan het studeren. Hoe ziet jouw leven er momenteel uit?
Momenteel zit ik in mijn laatste jaar KMO-management in Gent. Daarnaast rijd ik thuis de paarden. Ik heb een zevental paarden in het werk, dus daar kruipt behoorlijk wat tijd in. Ook naast de paardensport ben ik sportief bezig. Ik speel fervent padel en doe dat eveneens in competitie.
Hoe zou je de ruiter Rik Nauta omschrijven?
Ik ben heel competitief en een echte perfectionist. Ik wil altijd het beste uit mezelf en mijn paarden halen. Als ik ergens aan begin, wil ik er ook echt voor gaan.
Rik met zijn eerste pony Mr. Royo © Houou Tomita
Van manegepony’s naar internationale toppaarden
Hoe ben je destijds in de paardenwereld terechtgekomen?
Dat heb ik vooral aan mijn papa en opa te danken. Toen ik zes jaar was, ben ik begonnen in manege Jochri in Wemmel, bij de familie Dieleman. Daar heb ik tot mijn elfde met manegepony’s gereden. Op mijn elfde kreeg ik mijn eerste eigen pony en ben ik ook begonnen met mijn eerste springwedstrijden. Die eerste wedstrijden vonden plaats op de intussen bekende Bomaco-site van Winterjumping Zellik.
Hoe verliep jouw periode bij de pony’s?
Mijn eerste pony was Mr. Royo. De start verliep niet zo goed, maar daarna ben ik les beginnen nemen bij Stefan Heymans. Vanaf dat moment ging alles veel beter en wonnen we heel wat proeven. Ik heb met hem tot op 1 meter niveau gesprongen.
Intussen zijn we tien jaar verder en staat Mr. Royo bij ons van zijn pensioen te genieten. Hij heeft dus nog altijd een plaats bij ons en mag rustig van zijn oude dag genieten.
Mr. Royo geniet intussen van zijn pensioen bij de familie Nauta © Houou Tomita
Na de pony’s zagen we jou vooral aan het werk met paarden van STX. Waarom koos je ervoor om de overstap te maken met ervaren internationale toppaarden?
Om die overgang goed te laten verlopen, hebben mijn vader en opa ervoor gekozen om met zulke paarden te beginnen. We hadden toen ook al een goede band met Stephan Conter.
Zo heb ik onder meer Limestone Grey gereden, die met Lorenzo de Luca op 1m60-niveau sprong. Ook Ratina des Rondets was zo’n paard. Zij was met Zoe Conter actief op 1m60-niveau. Daarnaast heb ik Cayenne van de Moerhoeve onder het zadel gehad, die op 1m45-niveau sprong.
Welke lesgevers hebben tijdens jouw ontwikkeling als ruiter een belangrijke rol gespeeld?
Ik heb eigenlijk alleen Stefan Heymans als coach gehad. Hij heeft intussen twee jaar op rij een ruiter afgeleverd die een WK-medaille behaalde. Vorig jaar was dat Niels Van Rossem, die zilver won bij de zevenjarigen.
Rik als 14-jarige tijdens de vet-check op de internationale jeugdconcours in Valkenswaard © Sportfot
“De jeugdkampioenschappen vielen nooit op het juiste moment”
Je staat bekend als een veelwinnaar en krijgt regelmatig lof voor je competitieve manier van rijden. Toch zagen we je op de Belgische jeugdkampioenschappen nooit echt vooraan. Hoe verklaar je dat?
Dan ben je mijn overwinning tijdens de Beker van België voor junioren vergeten (lacht). Die heb ik met Noisette van de Ceulshagen gewonnen. En vorig jaar werd ik als 20-jarige Senioren kampioen bij de HGVBB. Bij de children had ik nog niet echt de paarden om voor de prijzen te springen.
Tijdens mijn periode bij de junioren had ik vooral Kia van de Potaarde, maar die was niet zo’n fan van het grote water. Bij de young riders heb ik nooit deelgenomen, omdat ik op dat moment ook geen paarden had die daarvoor geschikt waren.
Je kunt dus wel stellen dat de jeugdkampioenschappen voor mij nooit op het juiste moment vielen.
In 2025 werd Rik kampioen van de HGVBB bij de Senioren © Zahra De Meyer
Eigen fokproducten van Stal Nauta
Intussen ben je ook actief met enkele eigen fokproducten, die onder de naam SN – Stal Nauta – geregistreerd staan. Waar is de keuze om zelf te fokken ontstaan?
Dat is eigenlijk gegroeid doordat we enkele merries hadden uit goede bloedlijnen waarmee ik ook in de sport actief was. Zo hebben we bijvoorbeeld Umoni en ook met Ratina hebben we gefokt.
We hebben vier eigen fokproducten: drie uit Ratina, namelijk Eldorado van de Zeshoek, Nixon van ’t Meulenhof en Tobago Z, en één uit Umoni, een zoon van Bamako de Muze.
Rik aan het werk tijdens Knokke Hippique in 2021 met Ratina © Sportfot
Uit Uomini komen verschillende goede sportpaarden voort. Haar dochter Tilly van de Bisschop werd bijvoorbeeld in augustus nog vicekampioen van Nederland bij de zevenjarigen met Willem Greve.
Wat vind je het leukste: jonge paarden opleiden of met meer ervaren paarden op een hoger niveau presteren?
Eigenlijk allebei! Bij jonge paarden is het opleidingstraject heel leuk om mee te maken. Je ziet ze telkens verbeteren en dat is een mooie beloning voor het werk dat je erin steekt.
Met oudere paarden is het dan weer fijn om op een hoger niveau te kunnen presteren en wedstrijden te winnen. Beide aspecten spreken me dus aan.
Met Vazan Van Strijtem sprong Rik op het BK in Gesves naar een top tien klassering © Nathan Van Loock
Van een verrassing in Gesves naar een WK-medaille in Lanaken
Je was nog nooit in Gesves geweest en haalde daar meteen de finale en een top tien-klassering. Hetzelfde gebeurde in Lanaken, waar je uiteindelijk de enige Belg met een medaille werd. Hoe heb je die periode beleefd?
In Gesves was het voor mezelf al een verrassing dat ik de finale haalde. Ik kende het paard nog niet zo goed en het had tot enkele weken voordien bij zijn vorige ruiter (Jonas Anthoons) niet hoger dan 1m10 gesprongen.
Lanaken was een nog grotere verrassing. Je rolt daar eigenlijk een beetje in. De eerste dag hadden we een goede start en de tweede dag sprongen we opnieuw foutloos. Daardoor ga je met veel vertrouwen en een goed gevoel de finale in.
Na die medaille heb ik enorm veel berichten gekregen. Tijdens de podiumceremonie kwam er ook heel veel emotie bij kijken. Na een volledige week waarin je je zo sterk op dat kampioenschap concentreert, valt er achteraf ook een soort opluchting over je heen.
Rik samen met zijn vader, de fokkers, de vorige ruiter en Vazan na hun WK-medaille © Sportfot
Het was bovendien heel fijn om te zien hoe de eigenaars en fokkers van Vazan die medaille beleefden. Je merkt dan dat zo’n resultaat veel meer betekent dan alleen wat er in de piste gebeurt.
Mogen we je voortaan vaker verwachten op kampioenschappen voor jonge paarden?
Dat hoop ik inderdaad. Als ik paarden heb die het niveau aankunnen, zullen jullie me daar zeker nog zien.
Wat vond je van het nieuwe systeem waarbij vooraf een ideale tijd werd meegedeeld?
Achteraf gezien vond ik het een goed systeem, omdat ik op het podium ben geëindigd. Voor mijn paard was het ook een voordeel, aangezien hij nog redelijk groen is. Ik zou met hem nooit een bijzonder snelle tijd hebben kunnen neerzetten.
Voor de fokker was er nog een fokkersbonus namens Studbook Zangersheide © Sportfot
Vazan Van Strijtem: van een eerste kennismaking tot WK-brons
Met Vazan vorm je nog maar relatief kort een combinatie. Hoe is hij op jouw pad gekomen?
Ik heb eerst zijn halfzus Rithrasse van Strijtem gereden, tot op 1m40-niveau. Daarna kwam haar zoon U2 van Strijtem bij ons op stal, waarvan we mede-eigenaar zijn.
Vorig jaar heb ik tijdens de HGVBB-jeugdkampioenschappen voor jonge paarden al eens op Vazan gezeten, toen hij vier jaar oud was. Zijn vaste ruiter (Bastien Plaetevoet) was op het laatste moment verhinderd. Marc en Kristof vroegen me toen of ik hem wilde inrijden en starten. Ik was er op dat moment toch al om een ander paard van hen te rijden.
Ook toen haalden we de finale en werden we derde.
Dit seizoen was het Jonas Anthoons die Vazan reed. Ook zij werden derde in het jonge paardencriterium van Winterjumping Zellik.
Rik en Vazan waren in Lanaken op geen enkele springfout te betrappen © Sportfot
Omdat Jonas eind juli verhinderd was tijdens de HGVBB-kampioenschappen voor jonge paarden, vroegen Marc en Kristof opnieuw of ik Vazan wilde starten. Ook daar haalden we de finale. We leken op weg naar de titel, maar kregen een springfout op de laatste hindernis. Daardoor waren het podium en het rechtstreekse ticket voor het Belgisch kampioenschap in Gesves weg.
We moesten vervolgens twee dagen na het HGVBB-kampioenschap nog een extra kwalificatie in Gesves gaan springen om ons voor het BK te plaatsen.
Wat voor paard is Vazan volgens jou? Waar liggen zijn grootste kwaliteiten?
Vazan heeft een heel groot hart. Hij is supervoorzichtig, maar op de goede manier. Hij maakt zich nergens druk om en is heel ontspannen.
Rik behaalde als enigste Belgische springruiter een WK-medaille in Lanaken © Hippo Foto - Dirk Caremans
Volgens mij is hij een paard dat later geschikt zal zijn voor de grotere proeven.
Jullie hebben op korte tijd al mooie resultaten samen behaald. Waar zie je hem op termijn eindigen?
Ik denk dat hij de kwaliteiten heeft om door te groeien naar het hogere niveau. Hij heeft een heel goede instelling en veel vermogen. Dat zijn belangrijke eigenschappen om later grotere proeven te kunnen springen. Uiteraard moet alles stap voor stap verlopen en moet hij de tijd krijgen om zich verder te ontwikkelen.
Sinds vorig jaar is Rik ook organisator van de 'Indian Summer Jumping' © Zahra De Meyer
“Als ruiter bekijk je een jumping vanuit een ander perspectief”
Naast je activiteiten als ruiter ben je ook organisator van een jumping. Hoe is dat idee ontstaan?
Mijn beste vriend Thibeau en ik speelden al een tijdje met dat idee. Uiteindelijk zijn we bij Kristof gaan aankloppen en zo is Indian Summer Jumping ontstaan.
Als ruiter kijk je op een andere manier naar de organisatie van een jumping. Je hebt zelf al aan heel wat wedstrijden deelgenomen en merkt soms dat er bepaalde zaken zijn die je anders zou aanpakken of die je mist. Daardoor bekijk je de organisatie vanuit een ander perspectief.
Het is interessant om die twee werelden te combineren. Je weet als ruiter wat deelnemers belangrijk vinden en kunt proberen daar als organisator rekening mee te houden.
Rik kan steeds rekenen op de hulp van zijn vader en opa zoals hier op de Brussels Stephex Masters enkele weken geleden © Sportfot
De toekomst: paarden én het familiebedrijf
Waar zie je jezelf over vijf jaar?
Dan ben ik 26 jaar en hoop ik zowel op professioneel vlak als in de paardensport mooie stappen te hebben gezet. Na mijn studies wil ik eerst ervaring opdoen om mezelf verder te ontwikkelen en nieuwe inzichten op te doen.
Of ik uiteindelijk in het bedrijf van mijn vader, Nauta Vleeswaren, aan de slag ga, zal de toekomst uitwijzen.
Wat ik wel zeker weet, is dat ik mijn professionele carrière graag wil blijven combineren met mijn passie voor paarden.
Ik hoop dan ook over vijf jaar nog steeds actief te zijn in de jumpingsport, wedstrijden te rijden en mooie resultaten te behalen.
