nieuwsbrief
Na afloop zal men zich nog lang de luide kreet van Lara de Liedekerke-Meier herinneren toen ze de laatste hindernis van het springparcours achter zich liet: “Come on!” Het was de kreet van opluchting van een amazone die toegeeft gevoelig te zijn voor druk en die nog steeds dacht aan de springfout die haar diezelfde ochtend bij de zesjarigen met Herakles (Han, Herald 3 x Check In) duur was komen te staan. Het is ook een amazone die twee dagen geleden nog toegaf dat ze bleef piekeren over de ruiterfout waardoor ze in 2025 met FRH Helios (Han, Herald 3 x Only) de overwinning bij de zevenjarigen uit handen had gegeven...
Toch leek er, afgaand op het parcours van Tara van het Leliehof (BWP, Pegase van 't Ruytershof x Major de la Cour), niets mis te kunnen gaan. De zwarte merrie sprong krachtig voorwaarts en met veel marge over de hindernissen. Ze toonde haar enorme talent en schreef zich in de geschiedenisboeken van het WK in Le Lion d'Angers door de titel bij de zevenjarigen te veroveren, één jaar na haar overwinning bij de zesjarigen. De laatste merrie die deze dubbel realiseerde, was Golden de Béliard (AA, Upsilon x Jalienny AA), onder het zadel van Thomas Carlile in 2022 en 2023.
“Het is een beetje surrealistisch. Dat een paard een kampioenschap wint, is al fantastisch, maar twee winnen is ongelooflijk. Ik ben alleen maar haar amazone: zij is degene die toetreedt tot een heel exclusief gezelschap,” vertelde de amazone verheugd na de prijsuitreiking.
“Ik wilde de merrie eer aan doen. We hebben ons hele jaar op het wereldkampioenschap afgestemd. Haar seizoen was niet buitengewoon, maar ik wist dat ze er klaar voor was. Het kwam er nog op aan het hoofd koel te houden en het beste van onszelf te geven. Wat er vanmorgen gebeurde, herinnerde me eraan dat het lot door heel weinig kan keren.”
De druk was duidelijk voelbaar toen ze de piste binnenreed, net zoals dat gedurende de vier dagen van het kampioenschap het geval was geweest.
“Hoewel ik mezelf probeerde wijs te maken dat het niet zo was, voelde ik veel druk omdat er veel van ons werd verwacht en Alexis Goury die druk na de dressuur nog opvoerde (na dat onderdeel stonden de Belgische amazone en de Fransman gelijk, red.). Het klopt dat zulke druk een privilege is: we werken elke dag om in situaties zoals deze op het wereldkampioenschap terecht te komen. Toch maakt het me een beetje een drama queen. Ik slaap slecht. Ik blijf piekeren. Het is niet zozeer de inzet zelf, maar de gedachte dat ik mijn team, mijn eigenaars en zelfs de media zou kunnen teleurstellen, die zwaar op me weegt.”
Daar voegde ze er met een glimlach aan toe: “Kortom, het is heel vermoeiend om mij te zijn!”
Hoe het verhaal van Lara en Tara verdergaat, is nog niet beslist, hoewel de amazone haar uiteraard graag onder het zadel zou houden. Wanneer haar wordt gevraagd naar de band die ze met haar zwarte parel heeft, antwoordt ze:
“Tara staat niet in de top drie van de paarden waaraan ik het meest gehecht ben. Met paarden die ik zelf fok, is de band hechter en meer versmolten. Ik raak minder gehecht aan paarden die niet van mij zijn, omdat ik al heel moeilijke momenten heb meegemaakt toen bepaalde paarden bij me werden weggehaald. Maar Tara is wel een van de paarden die ik het meest waardeer. Ze heeft geen enkele zwakte in de drie onderdelen en beschikt over een enorm potentieel dat nog verder ontwikkeld kan worden. Daar heb ik enorm veel respect voor.”
