nieuwsbrief
We schrijven 2021, ergens in augustus. In Gesves vinden naar goede gewoonte de finales plaats van de Belgische Kampioenschappen voor jonge paarden. Bij de vijfjarigen hebben 67 paarden zich geplaatst voor die finale. Onder hen, liefst negen nakomelingen van Mosito van het Hellehof. En dat uit zijn allereerste jaargang. Een ongeëvenaarde prestatie. Ook vandaag nog. Die negen paarden zijn allen doorgegroeid naar een hoger niveau. Twee onder hen springen op 1.40m-niveau, eentje op 1.45m-niveau, vier andere op 1.50m-niveau en twee onder hen hebben intussen zelfs al het 1.55m-1.60m-niveau bereikt.
Bijna 50%
Daar eindigt het verhaal evenwel niet. Uiteraard hebben niet alle nakomelingen van Mosito uit zijn eerste jaargang het desbetreffende BK betwist. Er is dus nog meer. Zoals hierboven aangehaald, is het niet altijd duidelijk hoeveel nakomelingen een hengst heeft voortgebracht. Van jonge, Belgische hengsten is echter wel degelijk veel informatie beschikbaar. Met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid kan dus besloten worden dat de eerste jaargang van Mosito (geboren in 2016) in totaal uit een negentigtal paarden bestaat. Daarvan hebben er liefst 41 resultaten laten noteren op 1.45m-niveau of hoger. Een score van bijna 50%. Dat zijn bijna hallucinante cijfers.
Het hoogste niveau
Een aantal onder hen zijn ook onderweg naar de absolute top, want ze zijn per slot van rekening nog maar net tien jaar oud. Querido van ’t Ruytershof is een goed voorbeeld. Deze ruin sprong met Giampiero Garofalo begin dit jaar nog naar de zesde plek in de wereldbeker van Helsinki. Ook Quinoa de la Linière heeft de stap naar het hoogste niveau gezet. Onder Koen Vereecke tekende deze merrie recent nog voor winst in een 1.55m-rubriek in Neumünster en won ze afgelopen weekend de Nations Cup in Lier met het Belgische team. Verder springt ook Qoreen van ’t Ruytershof zich concours na concours in de kijker met Conor Swail in het zadel. Andere succesvolle paarden uit deze jaargang zijn onder meer Qoup de Coeur de Muze (Megane Moissonnier), Lolita ES (Johan Sebastian Gulliksen), Qualithina van ’t Ruytershof (Olivier Philippaerts), Qosito van de Koekoek (Géraldine Straumann), Qnokke de Muze (Vani Khosla), Quarz du Coeur des Collines (Dominika Gaalova) en Qarvaljo d’Or (Gudrun Patteet).
Ereburgerschap
In de wetenschap dat latere jaargangen vaak nog beter zijn, omwille van een grotere kwantiteit aan nakomelingen, maar ook omdat fokkers beter weten wat een hengst bijbrengt en een succesvolle hengst ook betere merries krijgt, ziet de toekomst er rooskleurig uit voor Mosito. Een opname in de eregalerij van Stal de Muze lijkt een loutere formaliteit. Het pantheon van de grote springpaardenverervers wenkt eveneens. Het lijkt dan enkel nog wachten op het ereburgerschap van de stad Sint-Niklaas om het verhaal compleet te maken. De luxe voor de fokkers die gebruik willen maken van deze klepper is dat hij dagelijks met vers sperma beschikbaar is.
Het fenomeen Vigo
Dat de latere jaargangen vaak nog beter zijn dan de eerdere, werd de voorbije jaren gedemonstreerd door de nafok van Vigo d’Arsouilles. Dat deze legendarische hengst een vererver is, lijdt geen twijfel. Zelf behaalde hij in de sport eerst het allerhoogste door onder Philippe Lejeune wereldkampioen te worden in Kentucky. Dat was in het gezegende jaar 2010, intussen een goeie zestien jaar geleden. Nadien volgde een eerste generatie aan nakomelingen die zelf op het allerhoogste niveau presteerden. Voorbeelden zijn Dixson (Ian Millar), Fair Light van ’t Heike (Alberto Zorzi), Vagabond de la Pomme (Penelope Leprevost), Go Easy de Muze (Darragh Kenny), Golden Hawk (ex-Figo de Muze, Shane Breen), Irenice Horta (Lorenzo De Luca), Ego van Orti (Alberto Zorzi) en Foica vd Bisschop (Jane Richard).
Nog beter
Zijn eigen wereldtitel en de opvallende prestaties van zijn nakomelingen in, ruwweg, de jaren 2010-2016 brachten Vigo zelf opnieuw onder de aandacht van de fokkers. Vermoedelijk met meer kennis van zaken en met nog betere merries, want de voorbije jaren is een nieuwe generatie Vigo’s op het hoogste niveau aangekomen. En ze lijken – zo mogelijk – nog beter dan die eerste lichting.
Nieuwe generatie
Die nieuwe generatie heeft een aantal vaandeldragers. Recent maakte Pretty Woman van ‘t Paradijs grote sier door twee wereldbekermanches te winnen het afgelopen seizoen onder Willem Greve. Fasther (Lillie Keenan) schitterde dan weer met een vijfde plek in de prestigieuze GP5* in Aken. Daar houdt het evenwel niet op. Prins van ’t Eigenlo ontwikkelde zich voorspoedig met Roger-Yves Bost in het zadel en maakte vervolgens de transfer naar Rodrigo Pessoa. Onder diens auspiciën heeft Prins intussen zijn eerste 5 ster Grand Prix overwinning behaald. Ook Minute Man (ex-O’Neill van ’t Eigenlo) is een klepper. De voormalige BWP-kampioenshengst maakte alle beloftes waar en schittert op het hoogste niveau met Henrik von Eckermann in het zadel. Met Primo DV heeft ook Pieter Devos een topper van Vigo in zijn stallen staan. Dat geldt eveneens voor Kevin Staut (Vida Loca Z) en Peder Fredricson (SV Vroom de la Pomme Z). En uiteraard vergeten we ook onze eigen Oilily de Muze niet, die liefst acht internationale 1.45m-rubrieken won in 2025. Andere paarden die zo goed als wekelijks schitteren op het hoogste niveau zijn Hulde G (Robert Murphy), Fee de Caryan (Nicolas Layec), PST de Muze (Francisco Goyoaga Mallet), Battlecry (ex-Olympus van de Molenberg, Tiffany Foster) en nog vele anderen.
Niet twijfelen
Het enige minpunt is dat Vigo helaas te vroeg is komen te overlijden in 2019. Fokkers die nog gebruik wensen te maken van zijn diensten moeten echter niet twijfelen want er blijft diepvriessperma beschikbaar.
Troonopvolger
Er wordt niet stilgezeten in Sint-Niklaas. Volledig conform de filosofie, wordt er al werk gemaakt van de opvolging. De vraag blijft immers wie de volgende vererver in dit rijtje wordt? Welke hengst moeten de fokkers die graag een jonge hengst gebruiken, kiezen? Als ze er bij Stal de Muze geld op zouden moeten inzetten, zou Tartufo de Muze een goede optie zijn. Van bij zijn goedkeuring werd de nu zevenjarige voshengst al beschouwd als de troonopvolger. Wat zijn eigen sportieve prestaties betreft, lijkt hij alvast goed op weg om aan die hoge verwachtingen te voldoen. Onder de deskundige begeleiding van Nick Vrins heeft hij zich de voorbije jaren uitstekend ontwikkeld. Voorlopige hoogtepunt was zijn derde plaats in het eindklassement van de hengstencompetitie voor zevenjarige hengsten begin 2026. Vooral de manier waarop was om van te smullen. De klasse spatte ervan af. Met uitzondering van een balk in de barrage in de eerste manche in Lier, heeft hij over alle manches heen ook geen enkele springfout gemaakt. Met zijn pedigree die Chacco-Blue, Heartbreaker en Darco combineert en vervolgens teruggaat op Qerly Chin, heeft hij ook alvast zijn genetica mee. Zijn eerste jaargang werd geboren in 2023 en is dus nog te jong om grote uitspraken over te doen, maar lijkt veelbelovend. De goede verstaanders weten wat hen te doen staat.
De zonen en dochters zetten Mosito van het Hellehof in de ‘eregallerij der verervers’
Misschien verdient hij ondertussen wel een plaats tussen de ereburgers van de stad Sint-Niklaas? Tussen Nero, de striptekenaar, niet de Romeinse keizer, en de zingende zanger Bob Benny.
Fokker Lieven Baeten, wist vijftien jaar geleden al dat er muziek zat in de combinatie Elvis ter Putte x Nabab de Reve. Het product van deze twee De Muze-ambassadeurs mag in 2026 terecht meedingen naar het ereburgerschap van de Oost-Vlaamse provinciestad en parel van het Waasland.
Mosito van het Hellehof is immers keizer in de ranking met succesvol presterende nakomelingen van negen jaar en jonger. Zijn eerste jaargang (2016) toonde meteen heel veel kwaliteit en prestaties overal ter wereld. De inwoner van Sint-Niklaas drukt overal ter wereld zijn stempel. Reden genoeg dus, zet de stad op de wereldkaart. En als die verklaring tot ereburger er om de één of andere reden, toch niet zou komen, dan staat hij nu al, bij leven, in de ‘eregalerij der verervers’ van Stal De Muze.
Lieven Baeten, fokker van Mosito van het Hellehof
Bert Van den Brandenn: “Hij overtuigde me toen met zijn vermogen en zijn voorzichtigheid”
Stal de Muze-buurman Bert Van den Branden, de fokker van het Ruytershof in Sint-Niklaas heeft met Qoreen (Mosito van het Hellehof x Levisto Z) die springt op 1.50m-niveau, Querido Mosito van het Hellehof x Tangelo van de Zuuthoeve) die het doet op een hoogte van 1.60m en met H&M Qualithina van’t Ruytershof (Mosito van het Hellehof x For Pleasure) die op 1.50m-niveau springt, drie bijzonder sterk presterende tienjarige paarden met Mosito als vader.
Bert Van den Brandenn: Ik had Mosito al een paar keer zien vrijspringen. Op de BWP-Presentatiedag in manege Overdijk liet hij zich fantastisch zien. Dat was ronduit indrukwekkend. Hij overtuigde me toen met zijn vermogen en zijn voorzichtigheid.
Eric Vandewiele: “Ik ben nog nooit ontgoocheld geweest in het hengstenadvies van Joris”
Quarz du Coeur des Collines (Mosito van het Hellehof x Heartbreaker), het fokproduct van Eric Vandewiele uit Flobecq midden in het ‘Pays de Collines’ springt op 1.55m-niveau met de Sloveense amazone Dominika Gaalova. Eric kreeg van moeder Gloria (Heartbreaker x Clinton) twee veulens in 2016. Een ruin van Bamako de Muze en Quarz du Coeur des Collines. “Ik heb me toen bij mijn hengstenkeuze voor de merrie, laten adviseren door Joris de Brabander en dat is heel goed uitgedraaid. Ik maak regelmatig gebruik van De Muze-hengsten en dan laat ik me graag een beetje bijstaan door Joris. Ik ben nog nooit ontgoocheld geweest in zijn raad.” geeft Eric mee.
Egbert Schep: “Dusdanig onder de indruk van Mosito dat ik Joris mijn betere tweejarige merries heb gestuurd om er een embryo uit te spoelen.”
De Nederlandse fokker Egbert Schep, mag in de rij bij Bert Van den Branden gaan staan. Hij heeft ook drie nakomelingen van Mosito die op het hoogste niveau springen. Lolita ES (Mosito van het Hellehof x Tornesch) springt op 1.50m-niveau, Labelle ES heeft ondertussen al succesvol het 1.55m-niveau verteerd en La Costa ES, doet het voorlopig nog op een parcourshoogte van 1.45m. Egbert weet nog goed waarom hij elf jaar geleden voor Mosito koos: “Als jonge driejarige hengst, heb ik Mosito, thuis bij Joris in vrijheid zien springen. Ik was toen dusdanig onder de indruk hiervan dat ik Joris mijn betere tweejarige merries heb gestuurd om er een embryo uit te spoelen. Dit heeft geweldig uitgepakt want het zijn stuk voor stuk super paarden geworden.” glimlacht hij.
Dirk Willaert: “Fokken is gokken, maar met Mosito bleek de gok minder groot”
Qualando de Carmel (Mosito van het Hellehof x Calando I) is ook zo’n paard dat nu al op een hoogte van 1.55m springt. De Zweed Marcus Westergren, is de gelukkige ruiter in het zadel van het fokproduct van Dirk Willaert uit het Oost-Vlaamse Moerzeke. Dirk Willaert koos Mosito voor zijn voorzichtigheid en voor zijn karakter. “Het is natuurlijk al een tijdje geleden maar Mosito bleek toen wel al een heel voorzichtig paard. De moeder van Qualando de Carmel, PM van de Helle was niet de gemakkelijkste merrie, maar wel eentje met kwaliteit op de sprong. De voorbeentechniek kon nog wat beter en ook de rijdbaarheid mocht beter. Mosito is super voorzichtig en hij heeft de juiste drive er bij Qualando wel goed ingebracht. Kiezen voor een jonge hengst is altijd een beetje extra gokken, maar met die bloedlijnen bleek de gok toch wel minder groot. Wat nu ook blijkt uit zijn goede nafok. We hebben ondertussen nog een jaarling Mosito-merrieveulen weliswaar uit een andere stam, maar ook dat veulen belooft voor de toekomst.
Jeroen Lissens: Joris was er 100% zeker van dat het een toppaard was
Jeroen Lissens van Haras de la Linière in het Noordfranse Rexpoëde fokte in 2016, Quinoa de la Liniere die met Koen Vereecke al een winstsom van 120.000 euro bij elkaar sprong tot op 1.60m-niveau. De volle zus en leeftijdsgenote Quinine de la Liniere springt met haar Franse ruiter op 1.45m-niveau. Jeroen weet nog perfect hoe Mosito op zijn radar kwam. “Bij toeval was ik in de week na de tweede fase van de hengstenkeuring in Sint Niklaas. ‘Kom eens kijken, deze hier was mijn beste hengst op de keuring en ze hebben hem ‘er uit gesmeten’ zei Joris me. Op stal kan je moeilijk de kwaliteiten van een paard beoordelen, want ik had hem niet zien springen op de keuring, maar Joris was er 100% zeker van dat het een toppaard was. Dat hij nog meer top zou worden als dekhengst kon hij toen nog niet weten maar toen de twee veulentjes, Quinoa en Quinine, een jaar later uit Litchi geboren werden zag je toch dat hij iets extra bijbracht. Toen ze twee waren hebben we ze eens laten vrij springen en allebei waren ze heel goed. Quinine hebben we verkocht, omdat we niet alles konden houden en het verhaal van Quinoa is ondertussen genoegzaam bekend. Ze springt fantastisch met Koen!”
