nieuwsbrief
Tijdens de CHI in 's-Hertogenbosch vertelde de Zweedse, die samenwoont met Stephan Conter, oprichter van de Stephex-stal waar ze sinds 2014 is gevestigd, dat ze haar zinnen heeft gezet op de Wereldkampioenschappen in Aken, die komende augustus plaatsvinden. Ze wil haar vooruitgang voortzetten zonder stappen over te slaan met haar topmerries, Opaline de W&S en Odina van Klapscheut.
U neemt voor het eerst in uw carrière deel aan de Dutch Masters. Hoe voelt u zich daarbij?
Ik keek er echt naar uit om hier te rijden! Naar mijn mening is dit een van de beste indoorwedstrijden ter wereld, in ieder geval in Europa, en waarschijnlijk ook wereldwijd. Ik ben echt heel blij en erg dankbaar tegenover mijn team, zonder wie het onmogelijk zou zijn geweest om dergelijke wedstrijden te bereiken.
Met Olympke van 't Merelsnest tijdens de Brussels Stephex Masters
Op zondag neemt u deel aan uw derde Rolex Grand Prix van de Grand Slam, na twee eerdere deelnames aan de prestigieuze Grand Prix van Aken. Welke herinnering koestert u aan dit legendarische concours en wat betekent de Rolex Grand Slam voor u?
De Rolex Grand Slam is een van de meest prestigieuze circuits in onze discipline. Het CHI van Aken is me vaak goed bevallen en ik heb al twee keer deelgenomen aan de Grand Prix. Beide keren heb ik de lat van de laatste of de laatste twee hindernissen laten vallen (in 2023 en 2024, met Castres van de Begijnakker (Z, Coriano x Palestro van de Begijnakker) en Odina van Klapscheut (BWP, I Am Moerhoeve's Star x Landor S), red.). Ik weet dus dat ik in deze proef extra gefocust moet blijven op de laatste twee sprongen (lacht). Hoe dan ook, ik weet dat mijn merries (Odina van Klapscheut [BWP, I Am Moerhoeve’s Star x Landor S] en Opaline de W&S [BWP, Etoulon x Zirocco Blue], red.) in staat zijn om zeer goede parcoursen af te leggen (de Zweedse eindigde uiteindelijk als zestiende in de Rolex Grand Prix van 's-Hertogenbosch, nadat ze met Odina van Klapscheut een balk had laten vallen, red.).
Petronella met Odina van Klapscheut tijdens de Rolex Grand Prix van The Dutch Masters
U beschikt momenteel over twee paarden die op het hoogste niveau kunnen presteren. Hoe is uw stal in het algemeen georganiseerd?
Ten eerste is binnen de Stephex-stallen elke ruiter verantwoordelijk voor zijn eigen stal en zijn team. Zelf beschik ik momenteel over tien tot twaalf paarden om mee te concurreren. Ter ondersteuning kan ik rekenen op drie mensen die met mij samenwerken. Op stalniveau is dat een klein team, maar we werken dagelijks samen. Als we alle mensen bij Stephex bij elkaar optellen, zijn dat natuurlijk heel wat mensen. Dat komt vooral doordat er veel ruiters bij ons zijn, wat erg fijn is, want zo kunnen we van elkaar leren. Onze baas, die ook mijn partner is, Stephan Conter, steunt ons enorm en daar zijn we hem erg dankbaar voor. Zoals altijd in onze sport werken er ook veel mensen achter de schermen, zoals artsen, fysiotherapeuten, enz. Zij maken volledig deel uit van ons succes.
Waarin verschillen Opaline en Odina van elkaar? Hoe zijn ze in het dagelijks leven?
Over het algemeen zou ik zeggen dat Opaline een heel zachtaardige en rustige merrie is. Volgens mij is ze een beetje zoals een hond: als ze het kon, zou ze graag bij ons op de bank komen zitten. Ze heeft veel kracht en we werken nog aan dat aspect om haar verder te verbeteren. Ik denk trouwens dat ik haar vanaf de eerste dag van een wedstrijd in elke grote proef zou kunnen inzetten. Het is echt waardevol om op haar te kunnen rekenen. Met haar heb ik afgelopen zomer ook deelgenomen aan de Europese kampioenschappen in La Coruña, en dat zal waarschijnlijk ook het geval zijn voor de Wereldkampioenschappen in Aken in augustus, als ik geselecteerd word. Odina is op haar beurt erg competitief, en ik denk niet dat ik ooit nog een paard zal rijden dat zo competitief is als zij. Ze heeft volledig bijgedragen aan het huidige succes van mijn stal. Over het algemeen zijn deze twee merries heel verschillend van elkaar en rijden ze niet op dezelfde manier. Ik rijd Opaline sinds ze zes jaar oud is en Odina sinds ze zeven jaar oud is; we kennen elkaar dus inmiddels heel goed. Natuurlijk zijn er altijd kleine aanpassingen nodig, want elk paard is anders. Ze hebben echter één belangrijk ding gemeen: ze vinden het allebei heerlijk om naar wedstrijden te gaan. Het feit dat ik op zulke merries kan rekenen, maakt mijn leven als amazone natuurlijk een stuk makkelijker.
Hoe gaat het met Castres van de Begijnakker, die sinds augustus vorig jaar niet meer op wedstrijden is verschenen?
Het klopt dat Castres al een tijdje niet meer heeft deelgenomen aan wedstrijden, maar hij is nu weer aan het werk. Hij is een paard dat enorm veel voor me betekent, en ik denk trouwens dat het dankzij hem is dat Odina en Opaline ervaring op het hoogste niveau hebben kunnen opdoen zonder overhaast te werk te gaan. Castres betekent veel voor me en ik ben hem erg dankbaar. Ik hoop dat hij me binnenkort weer kan vergezellen op wedstrijden, ook al is hij nu vijftien jaar oud. We zullen waarschijnlijk niet meer deelnemen aan grote kampioenschappen zoals we dat in het verleden hebben gedaan, met name tijdens de Europese kampioenschappen in Milaan in 2023, maar ik kan nog steeds hopen op mooie momenten met hem.
Tijdens het EK in 2023 met Castres vd Begijnakker Z
U staat momenteel op de 78e plaats in de Longines-wereldranglijst. In december stond u op de 73e plaats, uw beste positie ooit. In hoeverre is de wereldranglijst belangrijk voor u? U bent momenteel de derde beste Zweedse in deze ranglijst. Hoe kijkt u naar uw ontwikkeling op het hoogste niveau?
Om eerlijk te zijn, maak ik me niet echt druk om de wereldranglijst. Natuurlijk is het altijd leuk voor het ego om hogerop te komen, zeker omdat ik nog nooit zo hoog heb gestaan. Maar ik vergeet niet dat mijn stal ook jonge paarden heeft en ik wil ze niet te snel naar het hoogste niveau duwen. Ik zou ze sneller in grote wedstrijden kunnen laten rijden, maar ik ben net zo blij om aan bescheidener wedstrijden deel te nemen. De manier waarop mijn kalender is opgebouwd, bevalt me prima. Ik vind het leuk om jonge paarden op te leiden en als ik aan CSI 5*-wedstrijden deelneem, probeer ik me altijd zo goed mogelijk voor te bereiden om goede resultaten te behalen. Natuurlijk blijft het een droom om verder te stijgen op de Longines Ranking , maar ik ben al heel tevreden met mijn huidige positie. Voor mij is het belangrijkste dat mijn paarden fris, gezond en blij zijn om naar wedstrijden te gaan. Goede resultaten leiden uiteindelijk toch altijd tot een goede wereldranglijstpositie. Het is altijd leuk om elke maand goede resultaten te behalen, maar dat verandert niets aan mijn visie op het werk. Als ik voel dat mijn paarden en ik er klaar voor zijn, zal ik proberen aan meer wedstrijden deel te nemen. Als ik daarentegen denk dat het beter is om het tempo wat te vertragen, zal ik niet koste wat kost punten proberen te verzamelen om mijn plaats op de wereldranglijst te behouden. Mijn huidige positie verandert trouwens niet veel voor mij, aangezien ik nog niet vrij kan kiezen aan welke wedstrijden ik deelneem. Deel uitmaken van de wereldtop 10 blijft erg moeilijk. Misschien lukt het me ooit in mijn carrière, maar voorlopig is dat nog niet het geval. Ook al kunnen sommige van mijn paarden worden verkocht, er komen er altijd weer nieuwe bij, dus ik maak me geen zorgen.
De Zweedse amazone samen met Opaline de W&S tijdens CHIO Aachen
U bent sinds 2014 gevestigd bij de Stephex-stallen. Hoe kijkt u naar deze organisatie?
Stephex betekent alles voor mij. Als we terugkijken, denk ik dat deze stal de carrière van de meeste ruiters die er zijn geweest heeft veranderd. We hebben het geluk dat we op Stephan kunnen rekenen, die ons voortdurend aanspoort om ons te verbeteren: hij steunt ons enorm en zou alles voor ons doen. Als we trouwens zouden laten weten dat we klaar waren om zijn stallen te verlaten, zou hij er alles aan doen om ons te overtuigen om te blijven. Natuurlijk is het een commerciële stal, maar dat betekent niet dat hij al onze paarden zou verkopen, waarschijnlijk omdat hij ook zo van de sport houdt en zelf erg competitief is — en dat betekent veel voor ons, ruiters. Bovendien heeft hij een zeer ervaren blik op jonge paarden en kiest hij zelf welke ruiter op welk paard rijdt. Zonder zijn steun zouden we niet zijn waar we nu zijn, en ik ben erg dankbaar voor de weg die we hebben afgelegd. Ik hoop gewoon dat ik nog maar aan het begin sta van mijn avontuur bij Stephex en daar grote successen kan boeken in kampioenschappen.
Op het advies van haar Duitse collega Daniel Deusser kan ze steeds rekenen
Door te werken binnen een organisatie als Stephex word je omringd door tal van ruiters van zeer hoog niveau, waaronder de Olympisch kampioen en voormalig nummer één van de wereld Daniel Deusser. In hoeverre beïnvloedt dit je dagelijkse vooruitgang?
Het is geweldig om op een ruiter van zo'n hoog niveau aan onze zijde te kunnen rekenen. Natuurlijk hebben we het allemaal erg druk, maar we zien elkaar elke dag. Als we een vraag hebben of hulp nodig hebben, weten we dat we altijd op Daniel kunnen rekenen. Dat is duidelijk een voordeel, vooral omdat hij veel met ons deelt.
Overlegt u regelmatig met de andere ruiters van de stal over de voorbereiding van de paarden of de parcoursen?
Ja, we hebben veel contact, vooral als we thuis zijn. Tijdens wedstrijden houdt iedereen zich meer aan zijn of haar gebruikelijke routine, maar we blijven natuurlijk met elkaar praten en samenwerken.
Morgen volgt deel twee van het gesprek met Petronella.
